Pericula Non Timeo

Nieuwjaarsactiviteit 31 januari 2026

"Oh, shit!", klinkt de verrast opgewonden stem van een Amerikaanse soldaat, in een filmpje waar de snelheid en kracht van de schokgolf uit een verafgelegen explosie zicht(voel)baar worden. Een beeld zegt duidelijk meer dan duizend woorden. Het effect van een ontploffing is zonder meer indrukwekkend. Niet het nagebootste spektakel van pyrotechniek in films, maar de vrij sobere, doch vernietigende uitwerking van echte detonaties.

Het is wat we zien in een van de filmpjes die commandant Dirk Gunst gebruikt in zijn presentatie over het werk van DOVO (Dienst voor Opruiming en Vernietiging van Ontploffingstuigen). Vanuit zijn functie van Hoofd Opleiding bij DOVO, is de man bijzonder goed gekwalificeerd om ons wegwijs te maken in de wereld van springtuigen en de ontmijning ervan. Ter voorbereiding van zijn referaat hebben we hem enkele concrete vragen toegestuurd, en die zijn al handig verwerkt in de voorstelling.

Dirk begint een beetje 'stijf' aan z'n optreden. Een fenomeen waarmee ik vertrouwd ben vanuit mijn eigen onderwijsachtergrond. Een nieuwe 'les' geven voor een nieuwe 'klas', vraagt altijd wat aanlooptijd om op dreef te komen. Maar ons (kring) publiek is een uitzonderlijk geïnteresseerd gezelschap. Op de aftastende vraagjes van de spreker komt prompt een antwoord uit de zaal. Aandachtige leerlingen in de klas   Het duurt dan ook niet lang voor Dirk een vlot presentatietempo vindt, en de voorstelling helemaal aan het rollen gaat.

Veel interessante wetenswaardigheden komen aan bod. Hier wordt alles besproken wat we ooit wilden weten over de ontmijningsdienst, oorlogsmunitie, IED (Improvised Explosive Devices), samenwerking met andere hulpverleners, vorming van ontmijners (vacatures!), en de wereldwijde inzet van de dienst. Om de effecten van ontploffingstuigen te illustreren worden enkele filmpjes getoond. Voor mij is het erg intrigerend waarom dit ons zo aanspreekt. Hoewel het duidelijk is welke vernietigende kracht hiermee gepaard gaat, raken we toch een beetje opgewonden bij het zien van de spectaculaire knallen. Zou dit iets zijn dat we genetisch meegekregen hebben? De 'kriebels'  die we ervaren in confrontatie met griezelige, bedreigende situaties? Het pretparkgevoel, waar schrik wordt vertaald naar opwindend plezier?  Rare wezens, mensen!?

De medische kant laat Dirk (gelukkig) buiten beschouwing, want dat is niet mooi. De massieve weefselvernietiging en het langdurige peuteren naar shrapnel bij de slachtoffers van 22 maart 2016 waren beslist geen pretje voor de medische collega's. Het is ook onvoorstelbaar hoe (relatief) gemakkelijk het is om springtuigen samen te stellen. Bezit van Cobra vuurwerk is illegaal in België (en Nederland), maar online is alles te verkrijgen. Het filmpje dat Dirk ons laat zien, over het gebruik van dit vuurwerk, is rechtuit verstommend. Gevaarlijk spul!

Met zijn meesterlijk referaat trekt de commandant onze Nieuwjaarsbijeenkomst vlot op gang. Na hem bedankt te hebben hiervoor (met een koffie verrassingspakket, waar hij fan van is), is het tijd om de zaal te herschikken in receptieformatie.

Het is tijd voor hap en drank, en vooral tijd om verhalen en wijsheden te delen met elkaar. Er is een keur aan gesprekspartners in aanbod, want er zijn 32 gasten aanwezig. Onderwerpen zijn ook legio. Tenslotte hebben we mekaar al een tijdje niet meer gezien. Voedsel voor de geest en ziel. Ook de inwendige mens wordt versterkt met goed belegde mini-sandwiches en een selectie Brugse Zotten of andere dranken. Hierbij bijzonder te vermelden, is de introductie van Meerdael. Een Belgische mousserende wijn die vlot binnengaat. Misschien niet helemaal toevallig op deze receptie, aangezien het opleidingscentrum voor ontmijners zich in Meerdaal bevindt???

Ondertussen hebben we de traditie opgebouwd om een kleine tombola te koppelen aan deze jaarstarter. Een presentje dat past bij het onderwerp van de presentatie wordt per toeval (loting) aangeboden aan één van de gasten. Onze Benedict gaat naar huis met een setje boeken over bomspecialisten, terrorisme en V-bommen op Antwerpen (in de jaren '40).

Al wie zijn/haar lidgeld heeft betaald mag ook een handige grijper meepakken. Een bijzonder nuttig item in het huishouden. De mijne hangt naast m'n bureau. Als er al eens iets op de grond valt, dan hoef ik niet te bukken of op m'n knieën rond te kruipen om het te recupereren. Een vlugge greep met de grijper verhelpt het euvel zonder onnodige inspanning of tijdverlies. Dit is echt geen cadeau voor 65-plussers! Een handig hulpmiddel voor iedereen (en dat allitereert).

Voor de rest van de ambiance zorgen we samen. Zelf vind ik het fijn om af en toe eens van gesprekspartner te wisselen. Da's gemakkelijk want meestal komen mensen mij opzoeken voor een babbel. Er passeert dus een hele resem onderwerpen aan de revue. Soms lukt het niet om een geprekslijn helemaal af te werken, maar de diversiteit is eigenlijk al boeiend op zichzelf. Niet de formele beleefdheidsgesprekjes van stijve recepties, maar echte 'klaps' met echte copains. Zeer te genieten!

We mogen het lokaal gebruiken tot 23h. Dat is een strikte deadline. Later blijven hangen, geeft aanleiding tot extra betaling. Om kwart voor elf haalt onze secretaris de bezem boven en begint rustig de vloer netjes te maken. Geleidelijk borstelt hij zo ook het hele gezelschap volhardend naar buiten. Een tactiek die werk, want rustig aan neemt iedereen afscheid of steekt nog een handje toe bij de opruiming. Stipt om 23h doen we het licht uit en trekken de deur achter ons dicht.

Er moet nog een en ander in- en overgeladen worden door de bestuursleden. Dat is meteen al een eerste gelegenheid om een korte reflectie te maken op de avond. Een beetje voorspelbaar lijkt iedereen vrij tevreden met de opgedane ervaring. Het kost wat voorbereiding om dit soort dingen op poten te zetten, maar ondertussen is het draaiboek goed gekend. Het is opnieuw een goeie keer geweest. Het nieuwe werkjaar is aangenaam en beloftevol ingezet. Op naar de volgende bijeenkomst.


DVz


Pericula non timeo =  Ik vrees geen gevaar