'T Kan Ier Oal ...

Kringmaaltijd, vrijdag 28 november 2025

Het wordt soms te weinig beklemtoond in mijn verslagjes, maar het eten in het kasteel van Moerkerke is voortreffelijk. Niet alleen is het een streling voor ons smaakpalet, maar het is ook aantrekkelijk om naar te kijken. De presentatie speelt toch ook een rol? Wie geen grote honger heeft wordt door de aangeboden gerechten snel verleid tot proeven van de voorgeschotelde meesterwerkjes. Geen 'simpele' kost, maar waarachtige 'tafereeltjes' met uitnodigende vormen, kleuren, smaken, combinaties en variaties. Het oog krijgt wat, en de smaakpapillen worden verwend. Dit is ongeëvenaarde culinaire fantasie en deskundigheid! Een goeie Chèf is toch ook een beetje een mens met artistiek gevoel?

Naast het culinaire aspect van de bijeenkomst, heeft onze kring/korpsmaaltijd ook een rijke traditie aan rand-animatie.   Sommige voorstellingen zijn protocollair verplichte nummers, maar er is ook altijd ruimte voor wat eigen inspiratie. Daar komen vooral onze babbelaars van dienst tot hun recht.

Van de kringvoorzitter -ook voorzitter van de bijeenkomst- wordt sowieso verondersteld dat hij de toost op de Koning uitbrengt (Regt. IF 140, Art.55). Daar hoort natuurlijk een beetje introductie bij, en een verwelkoming van de gasten. Een uitstekende gelegenheid om wat creatief met woorden te spelen. Ook een uitgelezen moment om 'betekenis' te geven aan de bijeenkomst en mogelijks een korte reflectie te maken op het kringleven van het voorbije werkjaar. Dit keer moet het toch vooral een boodschap van 'hoop' worden, in contrast met het fatalistische denken dat soms circuleert in verband met Defensie, de Reserve en de gang van zaken in de wereld. Chantal's 't kan ier oal, is de West-Vlaamse, vrij vertaalde versie van Merkel's Wir Schaffen Das, of Obama's Yes, We Can. Een positieve boodschap in uitdagende tijden.

Dan is het de beurt aan Marc, onze Sgt4Ever, om zijn geanimeerde versie van het menu voor te stellen. Een grappige parodie die de parallel legt tussen enkele kring-personaliteiten en de protagonisten uit de Asterix -strips. Alles gekruid met de nodige humor en een overzicht van wat we werkelijk op onze borden mogen verwachten. Zonder twijfel een speech die zal blijven hangen. Het is de zeventiende keer dat Marc het menu voorstelt, en dit is ongetwijfeld z'n beste werk ooit (en de lat lag al hoog). Het past zeker om dit gesmaakte onderdeel van onze kringmaaltijd eens in de spotlight te zetten. Een whisky met 16 jaar rijping op het vat, is een (symbolisch) gepaste bedanking voor onze quasi vaste culinaire recensent. Merci Marc!

De Ridderzaal van het kasteel is onmiskenbaar een belangrijke sfeermaker voor ons tafelgenootschap. In zo'n decor past het gewoon om aanwezig te zijn in onze voornaamste uitdossing. Groot tenue of de burgerequivalent is hier de norm. Omdat er ook een verband bestaat tussen de korpsmaaltijd en het koningsfeest, en de Vorst (in portret) aanwezig is, laten we ook de 'juwelen' van onze eretekens zien. Toch mooi om zien hoeveel verdienste er hier verzameld zit. Wie het nog een beetje feestelijker wil maken kan de 2A vervangen door de 1C, de Spencer. Zeer opvallend aanwezig, trouwens, dit jaar. Al vier gasten vertonen zich in de Spencer. Het kost natuurlijk wel wat, maar 't is toch één van de mooiste uniformvarianten?! Voor één keer vieren we met klasse.

Natuurlijk is het niet enkel de kledij die onze 'klasse' laat zien. Het korpsfeest is een uitgelezen moment om onze verdienstelijke kringleden in de kijker te zetten. Daar komt ook een schriftelijke attestatie bij kijken en wat glimmend eremetaal. Dit jaar zijn er maar liefst vier laureaten voor het KNUROO Goud. Onze nationale voorzitter, speciaal uit A'pen afgezakt naar de Far West, neemt de honeurs waar om onze lofwaardige collega's te decoreren. Kurt, Marc Crommelinck, Marc Leniere en Joris mogen de gouden medaille toevoegen aan hun palmares. Allemaal mensen die een voorbeeld zijn van inzet voor de Kring, de vereniging, Defensie en de Reserve. Proficiat mannen!  

GOUD!

Een interessant detail bij dit korpsfeest, zit in de aanwezigheid van nationaal erevoorzitter André Vallee. Lang geleden werd André door onze kring bedankt voor zijn bekwame leiding van de vereniging, met een KNUROO logo in Brugse kloskant. Het kunstwerkje werd destijds ontworpen (getekend) in het Brugse kantcentrum (naast de Jerusalemkerk) en geklost door Liesbeth (dochter en kringlid). Het 'spellewerken' van zo'n kantstukje neemt algauw een dag of vijf in beslag en er komen geen machines aan te pas. Pure ambachtelijke vaardigheid! Waarschijnlijk iets dat onbetaalbaar zou zijn in het commerciële circuit. Maar in onze kring rekenen we prestaties niet om naar centen. Wel gebruiken we het kantwerkje om waardering uit te drukken. De eerste keer voor André, maar daarna hebben verschillende voorzitters het kleinood mogen ontvangen. Nu is het Alex z'n beurt. Al bij al is hij toch de voorzitter die grote uitdagingen moet aanpakken en die daarvoor durft luisteren naar de basis. Voor dit moment, the right man on the right place. Merci voorzitter! Geef dit Brugse souvenir maar een mooi plekje in huis.

Het onderscheiden van verdienstelijke mensen hoort bij onze werking. Dat ondersteunt onze dynamiek van vernieuwing. Toch wordt onze 'beweging' gedragen door alle leden. Iedereen draagt bewust of onbewust een steentje bij aan ons voortbestaan en verdere ontwikkeling. Soms zit dat gewoon in aanwezigheid bij activiteiten (intern en extern), of in het aanbrengen van ideeën, of in het stellen van vragen, of het maken van een kritische reflectie, of in het 'luisteren' naar de anderen, of in het ondersteunen van mekaar, of in ...

De nieuwe reservisten zullen het nog moeten ontdekken, maar het is bijzonder lastig om het engagement vol te houden zonder steun uit de omgeving. Het contact met de Eenheid is daar meestal te kortstondig voor en in het burgerlijke werkmilieu is het onderwerp niet direct een prioriteit. Partners en familie staan dus op de eerste rij om de gemaakte keuze te ondersteunen. Maar da's geen evidentie (meer voetbalfans in mijn familie dan militaire enthousiastelingen). Het is dus ook een aandachtspunt binnen onze kring om de steunverleners te danken voor hun volgehouden support. Er zijn presentjes voor iedereen en voor enkele opvallend solidaire leden is er zelfs een knuffeltje van de voorzitter.

Dat er zomaar 39 mensen aanwezig zijn voor deze editie van onze korpsmaaltijd, wil toch ook wel iets zeggen. Buiten de record opkomst van vorig jaar voor onze jubileumviering (40 jaar), is dit het hoogste aantal inschrijvingen in tien jaar (en langer)! De cijfers op zich, betekenen niets zonder interpretatie van waar ze voor staan. Misschien zit de verklaring in de tevreden gezichten en de warme blijken van vriendschap die zichtbaar worden tijdens het afscheid nemen, in de kleine uurtjes van de dag erna? Da's geen artificieel product, maar een 'echte' uiting van samenhorigheid. Dit is een fijne bende.

Op het einde van de avond (nacht) hebben de boys in blue (luchtmacht) de bar ingenomen om met wat achterhoedegevechten de terugtocht van de andere gasten te dekken. Hopelijk zijn ze ook goed thuis geraakt.

Het is goed geweest, want:

de kerke bleef 't midden

de stute was in twèen

de zunne scheen vo iedereen

  DVz